Sa dihang gitabunan sa kangitngit

Ang langob nga ganganga

Kay baklag na kuno ang iyang ginhawa

Pagkahuman sudli og mga mangtas

Nga mga halas nga nagtsinelas

Nga nikulit og nitiltil sa iyang

Hamis nga mga ngabil

Nga karon napuno sa samad

Nisalig man gud siya dayun

Sa mga pulong nga nagtawag

Niya’g rayna o di kaha diyosa

Og inosente siyang nagpadayun

Sa mga abusado ug tampalasan

Nga gihulma gikan sa istorya

Gitag-an na daan nga maoy

Magmando sa tanang butang

Pagkahuman nila ug lugit

Sa iyang mga hiyas

Pagkahuman nila og tun-lob

Diha sa iyang tim-os nga tubig

Wa lang gani kapananghid mugawas

Og gibilin ang makalilisang nga

Baho sa lana nga nakapatimbakuwas

Sa mga kabog nga hilum nga nagpuyo didto

Karon nagbakho siya’g nagmahay

Luy ang mga matang nabulit

Sa mga luhang pait

Uga na, nangapupus na ang

Iyang sinaw nga mga bato

Ang tim-os nga linaw

Lapukon na

Dili na ikapasigarbo

Sa mga turistang’ singkit ug mata

Maayo pa ang kangitngit

Nakig-unong sa iyang kapait

Sa iyang baga nga habol

Gitabunan siya arun ikatulog

Na lang ang iyang gihambing

Wala lang diay sila kahibalo

Nga hasta ang buwan ug mga bitoon

Gisakluban sab sa kangitngit nga dayun...