Ginama alang sa usa ka higala

May higala akong ongo.
dili siya ongo sa kabo.
dili sad siya dautan ug dawo,
pero siya ang pinaka-maanyag nga ongo.

Kusog mokatawa bisag nagkalisod na.
Isog ug lig-on bisag nasakitan na.
Ipa-agi ug pahiyom ang iyang kagutom,
kay andam mo sakripisyo sa mga walay kaon.

Si ongo ang tipo sa babaeng mapahimuslanon,
Pagpahimos sa panahon nga kamo nagkaipon.
Kaniya, iya gyud kang higalaon.
Aron sa kanunay siya, imong mahandom.

Ug karon niabot na ang takna ug higayon,
ang adlaw nga sakit pamalandungon.
Mao kini ang adlaw nga akong gikabalak-an,
Nga siya dili na makita, kay siya mobiya na man.

Daghan na nga panahon nga kami nagkauban,
Nga nahipatik gihapon sa akong panumduman.
Bisag gub-on nila ang akong alimpatakan.
Dili kini makapapas kay ako kining inampingan.

Unsa pay laing paagi sa pagpakita sa kasubo?
Ang adlaw nga gikabalak-an, hapit na mahitabo.
Suginli ako nga bakakon, mahuyang, ug dautan.
Kung sa imong paglakaw dili ako masakitan.

Nagalaom ako nga sa tanang takna ug panahon,
Kitang duha, magpabiling suod ug malig-on.
Tungod kay ikaw karon ang naa sa akong panumduman,
Walay higayon nga ikaw akong makalimtan.

Gipahinungod kini nga balak alang sa akong higala nga si Jennibelle Frances Tan
Daghan pa'ng ingon ni ini sa hilongosnon.com