Sa pagsidlak sa haring adlaw sa pag-abli ning kabuntagon
Ang imong hulagway ang buot masud-ong
Ang imong katawa ang gipangandoy nga maangkon
nga sa tibuok adlaw pwede nakong mabawon.
 
Gisinggit ko sa mga bituon
Nga unta Moduyog kanako ang panahon
Gikablit ko ang buwan
Ug usa ka adlaw daw sa damgo lamang
Ikaw ania na ning kiliran.
 
Akong gibuhian ang duot sa bukog nga mga saad
Ako gipanumpa nga ang tibuok kasing-kasing kanimo ihalad
Itugyan ko kanimo bisan ang katapusang ginhawa ko
Mapamatud-an ko lang ang katim-os ning gugma kanimo.
 
Sa pagligid sa mga adlaw ug buwan ning dakong nataran sa kalibutan
Ikaw gusto ko nang pakaslan
Kay ako man nga napamatud-an
Nga ikaw lamang ang binuhat nga sa dughan,akong una ug katapusan.
 
Uban kitang duha nga ning tukod sa atong mga damgo
Mga matam-is nga saad ang gipamulong mo
Ug daw ning ambak ang kasing2 ko
Sa paglantaw sa ugma uban kanimo.;
 
Ug usa ka adlaw ning abot ang dag-om
Nga ningtabon sa atong mga bituon
Ug ikaw ningbuhi sa akong mga bukton
Sa wala ko damha nga higayon nga daw akong kamatayon.
 
Gikasilagan ko ang adlaw nga ikaw nitaliwan
Gitulisok ko ang akong galamhan
Ug ang mga panghitabo gihinuktokan
Ang akong gihuptan,ang larawan mo na lamang.
 
Ang imong mga pahiyom
Daw mura na karon ug mga dagom
Sa kasing-kasing naghimong tunokon
Ug buot kong tuohan nga sa damgo lamang ako naulipon