Sa una hinay-hinay,
Dili atimanon ang kinahanglan buhaton kay gibati ug kalaay.
Sa kalit! ang mga adlaw paspas na molabay,
magkaduol sa gitagan na petsa, sa karatol dili na kini mahan-ay.
Mga gabii himoong buntag,
mag kuri-kuri para maapas ang nawala na oras.
Sa adlawan magkawat-kawat para ang init na utok
ma hukdong ug makapahulay sa kadiyot.
Nganong dili man gayud makuha
ang gustong ihatag ni Sir na punto?
"Buhata karon ang pwede nimong mahimo.
Hatage imong kaugalingon ug pagsalig,
kinahanglan na!
kung makig batok ka sa kalibutan na
permi lang kang alkanse"
Hahay! kapait!
Mao ni ang kamatuoran na dili nimo mabalibaran.
 
 
 
Tuo man gud natong mga tao na kini atong mga nakita
mao nani ang saktong gihatag sa kahitas-an.
Apan dili, gitakuban niini ang sakto na pagpakabuhi,
mao kita sa oras mag usik-usik.
Asa kaha ta dad-on kung kita permi ingon ani?
Maau unta kita mag-usab ug putlon ang naandan
ug dawaton ang sakto na kabag-uhan.