Ang Kagabhion

Ang kamingaw ug kabugnaw sa kagabhion

Mao ang hinungdan nga nakahuna-huna

Sa tanang kasaypanan nga nabuhat.

Gatimbang-timbang pud

Kung aha sa duha ang mas bug-at,

Mga kasakit ba ug kagul-anon

O ang kalipay nga natagamtam.

Hinay-hinayng nihuyop ang hangin sa akong aping

Nakit-an ko ang pagsayaw sa dahon sa mga kahoy,

Nikanta ang mga gangis sa gawas

Ug nanguhit ang lamuk sa akong paa.

Nihangad ko sa langit para lantawon ang kangitngit

Ug gepangita ko ang bulan ug kabituonan

Para bisag sa makadyut mkalimtan ang tanan,

Ang mga butang nga nagkagubot sa akong utok

Ug sa mga nahitabo nga di pa nako masabtan,

Bisan karung gabhiona lang.

Apan ang akong panghuna-huna di mahimutang

Kay gusto kining ibutang sa pulong ug kasulatan,

Maong nangita ug sakotng termino para niini.

Pero hangtod karun, nagpabilin gehapon sa kahilom ug kangitngit

Sama sa kagabhion.